Κυριακή, 7 Νοεμβρίου 2010

Η εμπλοκή



Υπάρχει όμως και μια άλλη, μια κρυφή ηθική συνείδηση, μια αρχέγονη ηθική συνείδηση, μια συλλογική συνείδηση. Αυτή η συνείδηση ακολουθεί νόμους διαφορετικούς απ ό,τι η συνείδηση που αντιλαμβανόμαστε. Είναι η ηθική συνείδηση της ομάδας. Είναι αυτή η συνείδηση που επαγρυπνά, ώστε όλοι σε μια οικογένεια να υποτάσσονται σε συγκεκριμένες τάξεις που είναι σημαντικές για την επιβίωση και τη συνοχή της ομάδας.

Μια απο αυτές τις τάξεις είναι πρώτα απ' όλα το οτι όλοι όσοι ανήκουν σ' αυτήν έχουν το ίδιο δικαίωμα να ανήκουν. Όμως, υπο την επίδραση της ηθικής συνείδησης που αισθανόμαστε, μερικές φορές αποκλείουμε κάποιους απο την οικογένεια. Για παράδειγμα, εκείνους για τους οποίους πιστεύουμε οτι είναι κακοί, αλλά και εκείνους τους οποίους φοβόμαστε. Τους αποκλείουμε επειδή νομίζουμε οτι θα ήταν επικίνδυνο για μας.

Τώρα, όμως, εκείνη η άλλη, η κρυφή συνείδηση καταδικάζει το αποτέλεσμα της ηθικής συνείδησης που αισθανόμαστε, της καλής ηθικής συνείδησης. Γιατί αυτή η άλλη συνείδηση δεν δείχνει ανοχή όταν κάποιος αποκλείεται. Όταν όμως συμβαίνει αυτό, αργότερα κάποιος, υπο την επίδραση αυτής της κρυφής συνείδησης, καταδικάζεται να μιμείται και να εκπροσωπεί στην ζωή του τον αποκλεισμένο, χωρίς να το συνειδητοποιεί. Αυτή την ασυνείδητη σύνδεση με ένα αποκλεισμένο πρόσωπο την ονομάζω Εμπλοκή.

Έτσι μπορούμε να καταλάβουμε οτι πολλά παιδιά, για τα οποία πιστεύουμε οτι συμπεριφέρονται παράξενα ή έχουν τάσεις αυτοκτονίας ή αποκτούν εξαρτήσεις ή οτιδήποτε άλλο, βρίσκονται σε σύνδεση με ένα αποκλεισμένο πρόσωπο. Βρίσκονται σε εμπλοκή μαζί του. Επομένως μπορούμε να τα βοηθήσουμε, όταν στρέψουμε την προσοχή την δική τους και των άλλων μέσα στην οικογένεια προς αυτό το αποκλεισμένο πρόσωπο, ώστε να το δεχτούν ξανά μέσα στην οικογένεια και στην καρδιά τους. Μετά απο αυτό, τα παιδιά απελευθερώνονται απο την εμπλοκή.

Για να βοηθηθούν αυτά τα παιδιά, θα πρέπει κάποιοι άλλοι στην οικογένεια, οι οποίοι μέχρι τώρα κοίταζαν αλλού, επιτέλους να κοιτάξουν αυτό που παράβλεψαν. Και εκείνοι, οι οποίοι υπήρξαν κακοί προς κάποιον ή τον είχαν απορρίψει, θα πρέπει να στραφούν προς αυτόν με αγάπη και να τον δεχτούν και πάλι μέσα στην οικογένεια. Αυτή είναι η αιτία πολλών δυσκολιών στα παιδιά, καθώς επίσης και της ανησυχίας που έχουν μερικές φορές οι γονείς για αυτά τα παιδιά.

Bert Hellinger "η ευτυχία που διαρκεί" εκδ.κλωθω

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου