Παρασκευή, 20 Αυγούστου 2010

Μαθαίνοντας την αγάπη απο τους γονείς


Αλλά πριν απο τη σχέση του ζευγαριού προηγείται κάτι, η παιδική ηλικία. Η σχέση του ζευγαριού απο πολύ νωρίς. Την αγάπη που χρειαζόμαστε για τη σχέση του ζευγαριού τη μαθαίνουμε απο μικροί. Την μαθαίνουμε κυρίως απο τη μητέρα. Μόνον εκεί όπου έχει επιτύχει η σχέση με τη μητέρα, όταν αποδεχόμαστε ολόψυχα απο τη μητέρα αυτό που προέρχεται απο αυτήν, προετοιμαζόμαστε για τη σχέση του ζευγαριού. Το ίδιο ισχύει και για τη σχέση μας με τον πατέρα. Όποιος δεν μπόρεσε να ν' αποδεχτεί τους γονείς του, δεν μπορεί ν' αποδεχτεί και κανέναν σύντροφο. Πολλά προβλήματα στη σχέση του ζευγαριού προκύπτουν απο το οτι ο ένας ή και οι δυο σύντροφοι δεν βρίσκονται σε αρμονία με τους γονείς τους, δηλαδή σε μια βαθιά σύνδεση σεβασμού και αποδοχής με ευγνωμοσύνη.
Όλα τα παιδικά χρόνια ήταν κατα βάση ένα “Παίρνω” με αγάπη. Είναι παίρνω, παίρνω, παίρνω και παίρνω. Μερικοί άνθρωποι αρνούνται να πάρουν, για διάφορους λόγους. Για παράδειγμα, μερικοί απο εμάς πιστεύουν οτι αυτό που μας δίνουν οι γονείς είναι τόσο πολύ, τόσο υπεραρκετό, που δεν μπορούμε να το ισοσκελίσουμε, οτι η ευγνωμοσύνη μας δεν θα αρκέσει ποτέ για να τα εξισορροπήσει όλα αυτά.
Β.Η.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου